Zaterdag 20 augustus 2011

Vandaag is onze Angel 7 jaar geworden. Het gaat op het moment redelijk met haar. Sinds de terugkomst van vakantie is ze weer wat meer timide. Ze is naar ons wel vrolijk en als we naar buiten gaan wil ze ook graag mee, maar uit haar zelf een bal brengen of een speeltje is er thuis niet bij. Als Devil met ons met een bal wil spelen komt ze er wel bij. Ze zoekt wel meer contact met ons door bijvoorbeeld even een knuffel te komen halen of dichtbij je te komen slapen.

We hebben niet het idee dat ze pijn heeft en hopen dat door de andere pillen ze toch nog wat vooruit gaat.  We hopen in ieder geval dat ze nog een aantal jaren bij ons mag blijven in een voor haar honds bestaan.

Ons meissie hier samen met onze kanjer Devil

Dinsdag 17 mei 2011

Hierbij even een update over de toestand van Angel. Vanaf dat wij de uitslag over Angels heupen op 4 mei 2011 hebben gekregen krijgt ze elke dag pijnstillers en heeft ze tot nu twee keer een anabole injectie gekregen. Er is jammer genoeg nog geen grote verbetering zichtbaar. We kunnen niet echt merken of ze pijn heeft, maar na elke korte of langere wandeling gaat ze direct liggen en slaapt dan heel diep. Naast de fiets lopen doen we in kleine stukjes en dit gaat de ene keer beter dan de andere keer. Er is geen peil op te trekken. Het ene moment is ze vrolijk en komt met een bal op je af om even lekker aandacht te krijgen. Het volgende moment ligt ze voor pampus. Ook na de kortste wandeling. Ze is naar ons toe wel heel aanhankelijker. Devil gaat dus nu alleen mee op de grote afstanden. Wat voor ons heel vreemd en onwerkelijk is. We hopen toch dat Angel binnenkort weer iets beter is zodat we haar ook af een toe kunnen meenemen. Ze is nog veel te jong om niet meer mee te mogen met haar grote vriend.

Zaterdag 26 juni 2010

Even een update over de toestand van Angel. De afgelopen dagen ging het met hangen en wurgen. Donderdag morgen heeft Angel 's morgens nog overgegeven en wilde bijna niet eten. Vrijdag heeft ze zowel 's morgens als 's middags overgegeven en was er weinig tot niets in te krijgen. Gelukkig ging het tegen de avond beter en met een beetje aandringen nam ze wat van het dieetvoer. Gisteren toen ik Connie voor dieetvoer bij de Dierenarts was heb ik nog even wat kunnen overleggen. Angel zal zeker minstens 4 maanden aan de pillen moeten blijven en misschien kunnen we dan gaan proberen om langzaam af te gaan bouwen. Er is ook een kans dat ze nooit meer van de pillen afkomt. We moeten het maar afwachten. De dierenarts gaf als advies om 's morgens voordat ze haar pilletje krijgt een half beschuitje te geven. Vanmorgen leek dit in iedergeval te helpen want voor het eerst heeft ze niet overgegeven. Ook nam ze nu zonder veel aandringen weer een beetje eten. We hopen natuurlijk dat dit zo de goede kant op blijft gaan ook al zal de weg nog lang zijn.

Woensdag 23 juni 2010

Ruim een week geleden begon Angel meer dan gewoonlijk gras te eten. In eerste instantie reageerde wij er niet zo op totdat zij er ook nog bij ging overgeven. Nou is dit haar wel vaker gebeurd en later bleek dit altijd een maag darm infectie te zijn.  Haar eetlust begon vanaf zaterdag af te nemen, maar ook viel ons op dat ze nog maar heel weinig dronk. Zondag was er bijna niets meer in te krijgen. Vanaf maandag morgen wilde ze niet meer eten en drinken. Nu vonden wij het te gevaarlijk worden en hebben een afspraak gemaakt bij de dierenarts. Helaas was er voor die dag geen plaats meer en kon ze dinsdag morgen vroeg terecht. We hebben haar heel de maandag met een pipet met water achter nagelopen. Maar zoveel als wij er in stopte zoveel kwam er ook uit. Dinsdag bij controle van de dierenarts bleek dat ze toch uitdrogingsverschijnselen had en ze werd aan het infuus gelegd (waardoor ze heel de dag bij de dierenarts moest blijven). Ze hebben ook gelijk bloed geprikt en dit onderzocht. Aan de bloedwaardes konden ze niets bijzonders zien .Rond drie uur mocht Angel weer opgehaald worden en ze was super blij om Michaël en Latoya weer te zien. Ze leek heel erg opgeknapt, maar ze mocht voorlopig alleen rijst en kip eten. Gisteren leek dit goed te gaan, maar vanmorgen weigerde ze weer te eten en te drinken. Na overleg met de dierenarts werd besloten om een echo van haar buik te maken om gekke dingen uit te sluiten. Laat in de middag hadden we afspraak in dierenkliniek Ommoord en daar heeft de dierenarts Angels buik helemaal onderzocht. Er werd gelukkig niets raars gevonden behalve dat Angel een ernstige onstoken maag heeft. Ze moet nu voorlopig tien dagen meerdere keren per dag aan de pillen en speciaal voer. Als ze voor het weekend nog niet gegeten heeft moet ze weer worden opgenomen. Gelukkig heeft ze vanavond wel wat gedronken en we hopen dat ze morgen weer een beetje wil eten. En dan maar hopen dat de medicijnen aanslaan want anders moet er na tien dagen een biopsie worden genomen van haar maag om te kijken wat er dan aan de hand is. We hopen dat het niet zover hoeft te komen.

Angel ligt heerlijk te slapen

Donderdag 17 juni 2010

Latoya heeft afgelopen weken examen gedaan voor HAVO. En na een leuke vakantie in Spanje met de eindexamen kandidaten brak vandaag de grote dag en spannende dag aan. Vanmiddag na 16.00 uur zou iedereen die geslaagd of gezakt is gebeld worden. Dit was voor iedereen natuurlijk super stress vol. 5 over vier ging de telefoon en Latoya's mentor kon haar gelukkig feliciteren. YES LATOYA IS GESLAAGD. Wij zijn super trots op haar en ze heeft ook nog een super cijfer lijst behaald.

Devil heeft de derde plaats gewonnen met de kerst fotowedstrijd van de of Shinji's Stars. Wij willen iedereen bedanken die op Dibba - Devil heeft gestemd.

       Vrijdag 20 maart 2009

Gisteren is Latoya 16 jaar geworden. Voor haar stond al heel lang vast dat dat de leeftijd is om gelijk een scooter te willen hebben. Vorig jaar is zij dus zelf gaan sparen en het is haar voor het grootste gedeelte gelukt  de scooter zelf te verzorgen. De rest heeft zij van ons voor haar verjaardag gekregen.Afgelopen zaterdag heeft ze samen met Michaël haar scooter opgehaald. Maar ja rijden is er natuurlijk nog even niet bij zolang er geen scootercertificaat is behaald. Vandaag was de grote dag aangebroken. Vanmiddag om 15.00 uur moest ze voor  het theorieexamen aantreden. Rond 16.00 uur was de uitslag bekend en jaaaaa ZE IS GESLAAGD. Ze had maar één fout. We konden vandaag het certificaat niet meer aanvragen dus het duurt nog een kleine week en dan mag ze legaal de weg op.

Donderdag 22 januari 2009

Twee weken geleden kwamen wij er achter dat er bij Angel een voortand was afgebroken. Na een bezoek aan de dierenarts werd er ons verteld dat de zenuwen van deze tand bloot lagen en dat zij heel veel pijn moest hebben. Er was eigenlijk verder niets aan Angel te merken. Er werd een afspraak gemaakt om deze tand operatief te verwijderen. Vandaag was het dan zover. Vanmorgen om 9 uur heeft Michaël haar bij de dierenarts weggebracht. Na een telefoontje mocht zij rond 14.oo uur weer opgehaald worden. De operatie is gelukkig goed verlopen en Angel heeft een tand minder, maar een mooi schoon gebit. Ze was al goed wakker en begon gelijk te piepen en te joelen toen Michaël haar op kwam halen. (Of ze maanden van huis is geweest.) Ze moet nog een paar dagen rustig aan doen en mag vandaag nog niet eten. Ze ligt nu heerlijk te slapen in haar mand.

Angel lekker rustig in haar mand	Wat doe je als je vriendin heel de dag niet thuis is geweest, lekker bij haar kruipen

Donderdag 23 oktober 2008

Zoals jullie weten was het afgelopen zondag D-Day bij of Shinji's Star waar natuurlijk broer Diezel wonend in Noorwegen helaas niet bij kon zijn. We hebben Diezel en zijn baasjes en natuurlijk vriend Sjors wel gemist. Gelukkig hebben we zo nu en dan e-mail contact en dan krijgen we  een update van de belevenissen in Noorwegen. Het gaat heel erg goed in Noorwegen. De kinderen doen het heel goed en met Diezel en Sjors gaat het ook uitstekend. . Er worden  lange wandelingen in de prachtige natuur gemaakt.  Op de foto's is te zien dat  Diezel heel erg op zijn broers lijkt.

Diezel je lijkt echt op je broers joh

Dinsdag 04-03-2008

Vandaag ben ik (michaël) op uitnodiging van een collega ( Ron Kroep) mee geweest naar een oefening van de speurhonden van de KLPD. Ron is bevriend met één van de politieagenten afd. speurhonden van de KLPD en deze afdeling heeft bij oefeningen vaak figuranten nodig om als lokaas voor de honden te fungeren. Toen Ron mij vroeg, hoefde ik niet lang na te denken want zo'n kans krijg je niet snel. Vandaag was het dus zover, de oefening zou op Schiphol gehouden worden. We waren zo rond 14:00 uur op Schiphol, Ron en ik moesten voor vier honden optreden. De geleiders van deze honden kenden ons niet en dat was ook de bedoeling want anders zouden ze onbewust toch een signaal naar de honden kunnen afgeven. Ron kreeg een kilo zuivere cocaïne op zijn lijf geplakt en ik kreeg een reistas mee vol met zuivere cocaïne. Het was de bedoeling dat wij gewoon tussen het publiek gingen lopen en de honden begeleiders kwamen dan in tegenovergestelde richting onze kant op. De honden moesten ons er dan tussenuit pikken. Het was best wel spannend want je weet nooit hoe die hond zal reageren, volgens de regels moet de hond nadat hij wat opgesnoven heeft jou doorgang blokkeren en dan netjes voor je gaan zitten, maar dit waren honden in opleiding dus je weet maar nooit. Gelukkig ging het goed, we werden er vrij rap tussen uit gepikt door de hond, deze ging nerveus om mij heen draaien en ging uiteindelijk netjes voor me zitten en gaf zelfs een pootje, alsof hij wilde zeggen ''geef mij m'n beloning''. We werden door de agent staande gehouden, de tas werd gecontroleerd. Best wel een beetje genant want je staat wel te kijk voor de rest van het volk. Alles werd op afstand gade geslagen door een hulp officier van justitie die gelukkig wel wist wie wij waren en zo het teken kon geven dat wij bij ''de club'' hoorde. Later kreeg ik ook een tas vol met XTC pillen, hiermee liep ik dan tussen het winkelende publiek op Schiphol , en ook hier werd ik er feilloos tussen uit gepikt. Eind van de dag waren alle honden twee keer aan de beurt geweest, de honden hebben prima werk geleverd, maar moeten hier en daar wat bij gesteld worden want soms waren ze te enthousiast en sprongen soms haast op schoot om duidelijk te maken dat jij wat had wat hun graag wilde hebben. Het was een zeer bijzondere ervaring die ik voor geen goud had willen missen.

 Zakken vol voor enkele tonnen aan drugs